سنوزوييک(Cenozoic)

دوران سنوزوييک که به آن نئوزوييک(Neozoic) يعنى دوران حيات جديد نيز گفته مى شود. در گذشته به دوران هاى سوم(Tertiary) و چهارم(Quaternary) تقسيم مى شده است. امروزه در تقسيمات جديد دوران سنوزوييک را به دوره هاى پالئوژن(Paleogene)، نئوژن(Neogene) و کواترنرى (Quaternary) تقسيم مى کنند. ضخامت رسوبات سنوزوييک کمتر از دوران دوم يعنى در حدود 4000 متر بوده و عمر اين دوران در حدود 65 تا 70 ميليون سال محاسبه شده است. در اين دوران آمونيت ها، بلمنيت ها و خزندگان به کلى ازبين رفته اند ولى بر عکس پستانداران، دوکفه اى ها، گاستروپود ها و نوموليت ها پا به عرصه تکامل گذاشته و در رسوبات اغلب نقاط دنيا يافت مى شوند. چندين فاز از کوهزايى بزرگ آلپى(Alpine) در اين دوران به وقوع پيوسته است و اين امر باعث به وجود آمدن خشکى ها و دريا ها به صورت کنونى شده است، در آخر اين دوران آب و هوا تدريجاٌ سرد شده و اولين مرحله يخچالى آغاز گرديده است. کواترنرى (Quaternary) تقريباٌ از 2 ميليون سال قبل شروع شده و ضخامت رسوبات آن در حدود 200متر بوده و خود به پليستوسن(Pleistocene) و هلوسن(Holocene) تقسيم مى گردد. اين دوره از نظر پيدايش انسان و هم چنين مراحل يخچالى و بين يخچالى حائز اهميت است.